Psychiatrische patiënt is zachtaardig
Door Heico Klumpen
(ingezonden brief, geplaatst in De Volkskrant 13-04-2011)
Begin april 2011 schiet een jongeman zijn machinegeweer leeg op winkelend publiek in Alphen aan den Rijn. Een afschuwelijk drama. In de berichtgeving wordt onder andere gemeld dat de man tien dagen opgenomen is geweest op een gesloten psychiatrische afdeling. Dat zou een en ander ‘minder onbegrijpelijk’ maken.
Helaas komt de ‘psychiatrische cliënt’ voornamelijk in het nieuws als er door toedoen van
een verwarde persoon weer een onbegrijpelijk drama heeft plaats gevonden. Die enkele
voorvallen per jaar zijn, hoe tragisch ook, wel beeldbepalend voor de ‘psychiatrische cliënt’ in het algemeen. Zo wordt door enkelingen het imago van een omvangrijke groep, vaak kwetsbare burgers, in een kwaad daglicht gesteld.
Beziet men de populatie van psychiatrische ziekenhuizen, misschien afgezien van forensische instellingen, dan valt op dat deze mensen over het algemeen zachtaardig en vriendelijk zijn, en geen vlieg kwaad doen. Oké, er zijn mensen tussen die af en toe door het lint gaan, er zijn mensen die tijdelijk afgezonderd moeten worden. Maar in de regel gaat het er vredig aan toe binnen deze instellingen.
De cliëntenbeweging timmert al vele jaren aan de weg om het imago van de psychiatrische
cliënt te verbeteren. Echter, veel van de geïnvesteerde energie wordt met een klap ongedaan gemaakt door genoemde tragische gebeurtenissen. Telkens weer. En: onbekend maakt onbemind.
We kunnen in dit opzicht een voorbeeld nemen aan Groot-Brittannië, waar de overheid een omvangrijke multi-media publiekscampagne heeft gevoerd. Er werden onder andere
portretten uitgezonden van bekende publieke personen, die een boekje open deden over
hun eigen psychiatrische verleden. Dé ‘psychiatrische cliënt’ is niet gevaarlijk, overlast veroorzakend of onbetrouwbaar. Hij of zij is aandoenlijk doordat de media zo selectief en generaliserend over hem of haar berichten.
Heico Klumpen,
vrijwillig belangenbehartiger GGZ-patiënten.
Lees ook:
